Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały w celu rozstrzygnięcia czym jest przestępstwo tego samego rodzaju


30 marca 2016 | DODAŁ: Grzegorz Bystry | KATEGORIA: Aktualności |

snW dniu dzisiejszym (30.03.2016 r.) Sąd Najwyższy  odmówił podjęcia uchwały w sprawie przedstawionego mu przez Sąd Okręgowy w Zamościu zagadnienia prawnego dotyczącego rozstrzygnięcia:
a) czy przestępstwami należącymi do tego samego rodzaju w rozumieniu art. 115 § 3 k.k. są przestępstwa: 1) godzące w takie samo dobro prawne, 2) przestępstwa godzące w różne dobra prawne,
b) w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie z punktu 2 – które kryteria są rozstrzygające dla oceny, że dwa nieidentyczne dobra prawne są dobrami jednorodzajowymi.
W tezie orzeczenia Sąd Najwyższy wskazał, iż:
1. Kwestia podobieństwa przestępstw w rozumieniu art. 115 § 3 k.k. nie może być oceniana w perspektywie abstrakcyjnej – jako „podobieństwo” typów czynów zabronionych – ale wyłącznie w perspektywie konkretnej. Przedmiotem oceny są więc konkretne czyny realizujące znamiona typów czynów zabronionych. Trzeba przy tym mieć na uwadze fakt, że dany typ czynu zabronionego może chronić różne dobra prawne i dopiero ocena konkretnego zachowania pozwala na ustalenie, które z chronionych dóbr zostało przez ten czyn naruszone, bądź zagrożone.
2. W przypadku popełnienia czynu zabronionego opisanego w art. 209 § 1 k.k. przez jednego z rodziców, na którym ciąży obowiązek alimentacyjny na rzecz małoletniego dziecka, dobrem prawnym w ten sposób naruszonym jest zarówno sam stosunek opieki, jak też prawidłowe funkcjonowanie rodziny.

 Orzeczenie Sądu Najwyższego w sprawie I KZP 23/15

* * * * *