Waloryzacja wynagrodzenia za pracę ponownie przed Trybunałem Konstytucyjnym.


7 maja 2015 | DODAŁ: Rafał Skręt | KATEGORIA: Aktualności |

TKKomunikatem z 22 lutego informowaliśmy o rozpoznaniu przez Trybunał Konstytucyjny połączonych pytań prawnych Sądu Rejonowego w Rzeszowie, Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu, Sądu Rejonowego w Sandomierzu, czy przepisy ustawy budżetowej na rok 2010, 2011, 2012 i 2013 są zgodne z art. 2 oraz art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji w takim zakresie, w jakim dokonano naruszenia zasady ochrony własności, praw nabytych i zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa, na skutek pozbawienia pracowników prawa do wypłaty zwaloryzowanego wynagrodzenia za pracę w latach 2010, 2011, 2012 i 2013 według norm określonych w art. 4 ust. 2, art. 6 ust. 2 ustawy z 23 grudnia 1999 r. m.in. w związku z art. 14 ust. 1b ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o kuratorach sądowych (Dz. U. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) Po wypowiedzeniu się przez Trybunał Konstytucyjny ww. sprawie, ponownie zostały skierowane pytania prawne, tym razem autorstwa Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku, VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.

Trybunał Konstytucyjny postanowił rozpoznać wszystkie pytania prawne (łącznie sześć) pod wspólną sygnaturą P 52/15 w zakresie, czy art.13 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2011r.- Ustawa budżetowa na rok 2011 (Dz.U. Nr 29, poz.150), art. 13 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 2 marca 2012r.- Ustawa budżetowa na rok 2012 (Dz.U. z 2012r., poz.273) są zgodne z art.2 oraz art.64 ust. 1 i 2 Konstytucj1 w takim zakresie w jakim dokonano tą regulacją naruszenia zasady ochrony własności, praw nabytych i zaufania obywatela do państwa prawa i stanowionego przez nie prawa, wskutek pozbawienia pracowników prawa do wypłaty waloryzowanego wynagrodzenia za pracę w latach 2011, 2012, według norm określonych w art. 4 ust. 2, art. 6 ust.2 ustawy z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2011 r., Nr 79, poz. 431 z późn. zm.) w zw. z art. 14 a ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratur (Dz. U z 2011 r., Nr 109, poz. 639 j.t.).

Przypominamy w tym miejscu, że Trybunał w uzasadnieniu do postanowienia z dnia 11 lutego 2015 roku w sprawie o sygnaturze P 44/13, którym umorzył postępowanie w zakresie przedstawionych mu pytań prawnych ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku, wskazał m.in., iż wielokrotnie podnosił, że nie jest spełniona przesłanka funkcjonalna pytania prawnego, jeżeli na skutek hipotetycznego wyroku o niekonstytucyjności zaskarżonych przepisów powstałaby luka prawna, wymagająca interwencji legislacyjnej. Jednocześnie Trybunał zwracał uwagę na to, że jeżeli zaskarżone zostały przepisy ustaw budżetowych, które utraciły już moc obowiązującą, bowiem skonsumowały się z upływem danego roku budżetowego, a hipotetyczne orzeczenie o niekonstytucyjności zaskarżonych przepisów nie doprowadziłoby do zmiany sytuacji prawnej osób, których sprawy są rozpatrywane przez pytające sądy, nie jest również spełniona przesłanka konieczności wydania wyroku w celu ochrony konstytucyjnych praw lub wolności.

Tymczasem w uzasadnieniu postanowienia o przekazaniu Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego w sprawie P 52/15, Sąd inicjujący to postępowanie m.in. zwrócił uwagę na fakt, że „Kolejna kwestia do rozważenia jest związana z treścią art. 39 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. z 1997 r., nr 102, poz. 643 z późn. zm.). Zgodnie z treścią tego przepisu Trybunał umarza postępowanie na posiedzeniu niejawnym: jeżeli wydanie orzeczenia jest zbędne lub niedopuszczalne (ust. 1 pkt 1), na skutek cofnięcia wniosku, pytania prawnego albo skargi konstytucyjnej (ust. 1 pkt 2), jeżeli akt normatywny w zakwestionowanym zakresie utracił moc obowiązującą przed wydaniem orzeczenia przez Trybunał (ust. 1 pkt 3). Z tym, że przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się, jeżeli wydanie orzeczenia o akcie normatywnym, który utracił moc obowiązującą przed wydaniem orzeczenia, jest konieczne dla ochrony konstytucyjnych wolności i praw. W ocenie Sądu pomimo, że kwestionowane akty normatywne jako ustawy budżetowe utraciły moc obowiązującą z upływem danego roku, to ze względu na ochronę konstytucyjnych praw pytanie prawne jest dopuszczalne, zmierza bowiem do ochrony praw podmiotowych jednostki. Reasumując spełnione są wszystkie przesłanki dopuszczalności zadania pytania konstytucyjnego„.

teczka sprawy P 52/15
postanowienie o przekazaniu Trybunałowi pytania prawnego

* * * * *