Z oferty wydawniczej PWN- problemy osób bezrobotnych.


31 stycznia 2008 | DODAŁ: kesey | KATEGORIA: Literatura |

Logo PWN

Przedstawiamy aktualną propozycję Wydawnictwa PWN, związaną z problemem bezrobocia. Co prawda nie jest to zagadnienie, bezpośrednio odnoszące się do czynności podejmowanych przez kuratorów sądowych w ramach realizowanych obowiązków zawodowych, jednakże spory odsetek osób wobec których realizowane jest postępowanie wykonawcze to bezrobotni. Dlatego też, być może warto szerzej poznać problemy na jakie osoby te napotykają. Pomocna w tym, może okazać się poniżej zaprezentowana publikacja (informacje i strona tytułowa książki zamieszczone zostały za zgodą wydawnictwa i dzięki uprzejmości Pani Adrianny Ozgi, która na bieżąco przekazuje administracji strony informacje o najświeższych publikacjach, mogących zainteresować naszą grupę zawodową).

Małgorzata Orłowska- Przymus bezczynności

Przymus bezczynności. Studium pedagogiczno-społeczne czasu wolnego bezrobotnych


Małgorzata Orłowska

Wydawnictwo Naukowe PWN i Wydawnictwo APS
ISBN: 978-83-01-15320-5
Wydanie: pierwsze
Format: 14,3×20,5 cm
Oprawa: miękka

Pionierska publikacja na temat jakości spędzania czasu wolnego przez bezrobotnych osadzona w tradycji i współczesności badań z zakresu pedagogiki społecznej. Autorka, uwzględniając kontekst przemian społecznych, wyczerpująco omawia zachowania bezrobotnych w czasie wolnym oraz konfrontuje je z zachowaniami ogółu Polaków i obywateli innych krajów Unii Europejskiej. Ujawnia wielopłaszczyznową deprywację potrzeb i wielorakie wykluczenie z życia społecznego tej grupy ludzi. Dowodzi pozostawania bezrobotnych w przymusie bezczynności mimo nadmiaru czasu wolnego.

Sformułowanie tematu i przyjęcie problemu badawczego sprowadzonego do czasu wolnego bezrobotnych w pierwszym odbiorze może budzić zdziwienie czytelnika i skojarzenie ze swoistą przewrotnością tak postawionego problemu badawczego. Nie dość bowiem, że tematem jest czas wolny, to jeszcze na dodatek bezrobotnych. Przecież bezrobotni nie mają czasu wolnego, tak jak nie mają pracy. W powszechnym odbiorze społecznym czas wolny należy się komuś, kto pracuje, i to jedynie zarobkowo, a jeszcze najlepiej ciężko. Wszak wokół spostrzegamy ludzi pracy, którzy czasu nie mają – choć w społecznym odczuciu na niego z całą pewnością zasługują, oraz tych, którzy czas mają, bo nie pracują wcale bądź nie dość wydajnie. Czyżby zatem nastąpiła zmiana paradygmatu Veblenowskiej klasy próżniaczej? Zatem zaraz pojawia się pytanie, czy ludziom niepracującym, a na dodatek beneficjentom pomocy społecznej, w ogóle przysługuje czas wolny, czy mają do niego w ogóle moralne prawo, a jeśli tak, to jak on wygląda, co robią w swoim czasie wolnym, jakie czynniki wpływają na fakt jego posiadania lub braku, czy instytucjonalna rządowa i pozarządowa pomoc społeczna powinna ten fakt tolerować, a może go wspierać. Pojawia się zatem problem naruszenia praw obywatelskich wobec niektórych z nas. Czy i w jakim stopniu odnoszą się one do różnych kategorii wykluczonych? Te i inne pytania formułowane przez wielu z nas w odniesieniu do płaszczyzny czasu wolnego być może zwrócą uwagę na konieczność podmiotowego traktowania wykluczanych i marginalizowanych współobywateli, jak również unaocznią fakt rozwarstwiania społeczeństwa na beneficjentów sukcesu i wielkich przegranych transformacji czy nowego ładu społecznego czasu globalizacji . Te i podobne myśli od dawna zaprzątają umysły intelektualistów i społeczników wrażliwych na niedole innych, przesiąkniętych ideą solidaryzmu społecznego. Tym bardziej, że problem ludzi bez pracy będzie zapewne narastał we współczesnych demokracjach Zachodu. Teorie o końcu pracy czy pracy tylko dla 20% z nas nie są bezprzedmiotowe. Zwłaszcza że już tu i teraz mamy do czynienia z ludźmi zbędnymi, na przemiał, jak mówi Zygmunt Bauman, czy jak bez mała sto lat wcześniej Florian Znaniecki – ludźmi luźnymi, ludźmi zbędnymi.
( ze wstępu )

O autroce:

Małgorzata Orłowska, adiunkt w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej. Autor lub współredaktor prac: Skazani na wykluczenie, Różne oblicza podmiotowości we współczesnej Polsce, Praca socjalna służbą człowiekowi, Praca socjalna w poszukiwaniu metod i narzędzi, a także autor rozdziałów w publikacjach innych autorów, w tym Problemy czasu wolnego w ujęciu pedagogiki społecznej, W: S. Kawula (red.) Pedagogika społeczna ¬– dokonania – aktualności – perspektywy. Podręcznik akademicki. Współtwórca i współredaktor Zeszytów Naukowych Katedry Nauk Społecznych WSPS. Organizator autorskich konferencji naukowych poświęconych pracy socjalnej i wykluczeniu społecznemu.

* * * * *