Opinia w sprawie systemu dozoru elektronicznego


22 maja 2006 | DODAŁ: admin | KATEGORIA: Aktualności |

Uwagi ogólne

Kara pozbawienia wolności odbywana w systemie dozoru elektronicznego winna być nie tylko karą „w zamian”, lecz także karą samoistną orzekaną przez sądy I instancji za tego rodzaju przestępstwa, gdzie zasadne byłoby orzeczenie zarówno krótkotrwałej jak i bardziej dolegliwej kary niż dotychczasowe środki probacji: zawieszenie wykonania kary, ograniczenie wolności, warunkowe umorzenie czy grzywna.

W sytuacji, gdy przedmiotem oddziaływań ustawy będą skazani na karę do 6 miesięcy pozbawienia wolności, to będą to często skazani, wobec których sąd stosował już środki probacji, które się nie sprawdziły. W takiej sytuacji trudno przypuszczać, by sprawdził się inny środek nieizolacyjny.

Uwagi szczegółowe

Art.6 ust.3
Wydaje się, że przepis powinien określać formę, w jakiej kurator udziela zezwolenia, a także postępowanie w wypadku, jeżeli sędzia penitencjarny nie zatwierdzi decyzji kuratora.

Art.8 ust.4

Stosowanie przepisów o dozorze kuratora nie jest właściwe. Przepisy o dozorze dotyczą najczęściej okresu od 2 do 5 lat. Wyjątkowo roku przy warunkowych umorzeniach i niekiedy krócej w wypadku kary ograniczenia wolności i w tym ostatnim wypadku stosowanie dozoru jest powszechnie uważane za zbędne.
Przepisy o wykonywaniu dozoru zobowiązują kuratora do szeregu czynności i sprawozdań, które w wypadku maksymalnie 6 miesięcznego okresu okażą się wątpliwej przydatności, a w wypadkach okresów miesięcznych czy dwumiesięcznych – zbędne. Dojść może więc do sytuacji, że kurator zamiast sprawować założone w projekcie zadanie w wykonywaniu dozoru elektronicznego skupi się na sporządzaniu dokumentacji. Do dozoru elektronicznego należy zastosować jedynie konieczne, ograniczone do minimum, wymogi odnoszące się do dozoru, którego zasady i tryb określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 czerwca 2002 roku w sprawie zakresu praw i obowiązków podmiotów sprawujących dozór.

Art.9 ust.6

Należy sprecyzować okresy, za które upoważniony podmiot dozorujący składa sprawozdania z przebiegu dozoru lub upoważnić kuratora do żądania takich sprawozdań w każdym czasie.

Art.10 ust.3

Przepis zobowiązuje do minimum comiesięcznego informowania sądu penitencjarnego przez kuratora o zachowaniu skazanego. Projekt rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie sposobu, zakresu i trybu wykonywania kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego w § 7 nakłada obowiązek dokonywania okresowych ocen w postępach resocjalizacji nie rzadziej niż co 2 miesiące. W wypadku zbiegu terminów może w praktyce powstać wątpliwość, czy dokonanie oceny jest jednocześnie informacją dla sądu i powodować „powielanie” dokumentacji. Nadto, o czym była mowa w uwagach do art.8 ust.4, jest to dalsze mnożenie dokumentacji.

Art.13 ust.3

Słowa „może uchylić” zastąpić słowem „uchyla”, ponieważ dla wyjątkowych sytuacji przewidziany jest ust. 7, kiedy sąd może odstąpić od uchylenia w szczególnych wypadkach.

Uwagi do projektu z dnia 13.03.2006 roku rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie sposobu, zakresu i trybu wykonywania kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego.

Rozporządzenie określa jedynie ogólne zasady i tryb wykonywania kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym i jak się wydaje nie wypełnia przez swoja ogólnikowość delegacji ustawowej.
W szczególności występuje brak rozdziału kompetencji pomiędzy sędziego penitencjarnego, sądowego kuratora zawodowego i podmiot dozorujący( np.w § 3.2 nie określono kto udziela pouczenia skazanemu). W § 6.1 nie określono, czy organy wykonujące środek przyjmują i rozstrzygają („ogłaszają decyzję”) w sprawach dotyczących tylko zakresu ich działania, czy wszelkie zgłaszane skargi jak wynika to z przepisu. W takim wypadku np. podmiotowi dozorującemu wypadnie rozstrzygać sprawy z zakresu kompetencji sądu penitencjarnego i kuratora zawodowego.

* * * * *