Posiedzenie Komisji UiP Senatu RP


11 października 2005 | DODAŁ: admin | KATEGORIA: Aktualności |

Zapis stenograficzny z 283. posiedzenia Komisji Ustawodawstwa i Praworządności Senatu RPw dniu 22 czerwca 2005r.

(…) Chcę powiedzieć jedno. Współpraca z Ministerstwem Sprawiedliwości według naszej oceny jest coraz lepsza.

My jako Krajowa Rada Kuratorów, powiem uczciwie, też nie za bardzo się oglądamy, robimy to, co do nas należy. Rozpoczęliśmy bardzo szczegółowe monitorowanie kuratorskiej służby sądowej z takimi danymi, których do tej pory się nie zbierało, chodzi mianowicie o obsługę sekretarską, wyposażenie w komputery oraz programy, aby to nie były tylko maszyny do pisania, co znakomicie ułatwia sprawę.

Spojrzeliśmy również na funkcjonowanie kuratorskiej służby sądowej z punktu widzenia przestrzegania kodeksu etycznego, na postępowania dyscyplinarne. Jeśli chodzi o kuratorów, oczyszczamy się, tak to nazwę, z tych, którzy niewłaściwie wykonują obowiązki.

Tymczasem obciążenie cały rośnie czas, mimo otrzymywania przecież przez ostatnie lata, miedzy innymi dzięki życzliwości komisji, etatów kuratorskich, otrzymaliśmy ich trzysta pięćdziesiąt, potem trzysta, a w zeszłym roku dwieście. Pani Przewodnicząca i Państwo Senatorowie, my ciągle zachowujemy rozsądek, ale wydaje nam się, że trzeba brać pod uwagę fakt, że systematycznie coś nam się nowego dokłada, między innymi w obecnych zmianach ponownie mamy zapisane dodatkowe czynności.

Myślę, że jeżeli Ministerstwo Sprawiedliwości i parlament nie zdecydują się na program pięciuset etatów kuratorskich co roku przez najbliższe pięć, siedem lat, to właściwie można powiedzieć, że będzie to kulało, problem będzie istniał. My to łatamy, powołując kuratorów społecznych.

Kuratorzy społeczni są coraz lepsi, my ich badamy psychologicznie tak jak kuratorów zawodowych, naprawdę, to jest niesamowita zmiana jakościowa w stosunku do okresu sprzed ustawy.

Ustawa spowodowała właściwie taki stan, w którym również kurator zawodowy wszedł niejako bardzo dynamicznie w samorząd lokalny i środowisko, a to też powoduje zmiany w nastawieniu do kar nieizolacyjnych i naprawdę tak jest. To nie jest czczy werbalizm. Ja jeżdżę po Polsce, uczestniczyłem już w osiemnastu zgromadzeniach i szkoleniach w Polsce, widzę, jak to wszystko wygląda i naprawdę, Pani Senator i Państwo Senatorowie (…)

* * * * *